*:;:*...BeSiGuM...*:;:*

           เรื่องที่ผมกำลังจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้เป็นเรื่องที่ผมแต่งขึ้นมาจากประสบการณ์บางส่วน แต่ผมเชื่อว่ามันน่าจะไปตรงกับประสบการณ์ของอีกหลายๆคนอย่างแน่นอน 

ตอนที่1สมุดพก

    วันนี้เป็นวันที่ ... ต้องเอาสมุดพกมาให้พ่อกับแม่เซ็น สมุดพก

ป.2 เล่มสีเขียวบางๆ บนมือของ...ที่สั่นเพราะรู้แล้วว่าข้างในมันคืออะไร

ตัวอักษรที่คุณครู สายพินเขียนลงมาในนั้นมันช่างไม่เห็นใจเด็กน้อยตาดำๆเลย

พ่อรับ เอามาเปิดอ่านเพราะอดใจไม่ไหวแล้วที่จะเห็นเกรด และ คำชมของคุณครูสายพิน

แต่กลับไม่เป็นอย่างนั้นพอพ่อเปิดมาปุ๊บถึงกับทำตาค้างหน้าตาตกใจ อ่านพริมพรัม

เกรดของ...ปลายภาค เกรดเฉลี่ยได้ 2.1 อันดับในห้อง 30

(ผมเป็นเด็กเรียนดีมากก่อนไงแต่เทอมนี้มันเป็นเทอมแรกที่ผมได้เรียนวิชาลูกเสือเลยหันไปสอนใจวิชาลูกเสืออย่างเดียวเลย )

แต่ที่มากไปกว่านั้นคือคำชี้แนะของคุณครู สายพิน

 “ ความตั้งใจในการเรียนลดลง เมื่อเทียบกับเทอมก่อน 

ความรอบครอบน้อยมากทำงานไม่ค่อยเรียบร้อย การบ้านเขียนคำผิดเยอะ แต่

(ตรง แต่ นี้แหละที่ทำให้ผมมีกำลังใจสู้กับโลกที่โหดร้ายใบนี้ ) 

ทำกิจกรรมและเข้ากับเพื่อนได้ดี การเรียนวิชา ปฎิบัติทำได้ดีมาก

“ โอ๊ยๆ อย่างน้อยๆผมก็หวังว่าพ่อจะเข้าใจไม่โกธรผมมากแต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่ผมคิดไว้ละสิครับ

พ่อดูจะโกรธมากจนไม่รู้จะพูดอะไร ผมได้แต่ก้มหน้ารับความผิด แต่หวังว่าคนที่นั่งอยู่ข้างพ่อจะยังพอมีเยื่อใยกับผมอยู่บ้าง

ผม หันไปมองหน้าแม่ แต่แม่กลับหลบหน้าผมแต่สีหน้าของแม่ก็ยังแอบบอกเป็นนัยๆอีกว่า

พ่อโกรธมากๆๆๆ โถๆแม่ไม่ต้องบอกผมก็พอจะเดาได้หรอก จากหน้าที่ขาว(พ่อผมเป็นคนจีน)

กลายเป็นสีดำแดงซะขนาดนั้น ผมจึงตัดสินใจที่จะออกตามหาสิ่งที่ผมรักและคิดว่า อยากทำมัน

ในตอนนี้

ผมวิ่งขึ้นไปชั้นสองของบ้านเข้าไปในห้องแล้วเก็บของที่คิดว่าจำเป็นเพื่อออกเดินทางตามหาความฝัน

ในคืนนี้.........................  

ติดตามตอนต่อไป